مسأله 6 - نفقهء اين زن در حال عدّه با شوهرش هست ؛ چه استمتاعات بر او جايز باشد و چه نباشد . مسأله 7 - مردى كه با زنى به اشتباه نزديكى كرده است مىتواند او را در اين عدّه به زنى بگيرد ، اگر مانع ديگرى نداشته باشد ، لكن مردان ديگر نمىتوانند او را بگيرند . مسأله 8 - زنى را كه طلاق دادند به طلاق رجعى - و آن طلاقى است كه شوهر مىتواند در عدّه زن را به نكاح اول خود برگرداند - در حكم زن است ؛ مادامى كه در عدّه است بايد مرد نفقه و كسوهء او را بدهد و مرد و زن از هم ارث مىبرند و خواهر اين زن بر مرد حرام است و كفن زن بر مرد است و زكات فطره‌اش با مرد است . مسأله 9 - زنى كه به طلاق بائن از مرد جدا شد هيچ‌يك از احكام زوجيت را ندارد ؛ چه در عدّه و چه در غير عدّه . مسأله 10 - در طلاق بائن كه گفته شد حكم زوجيت را ندارد ، اگر زن از مرد آبستن باشد تا نزاييده از مرد حق نفقه و كسوه و محل سكونت دارد . مسأله 11 - در طلاق بائن و رجعى اگر مرد در حال مرض طلاق بدهد زن خود را و از وقت طلاق تا يك سال به همان مرض بميرد زن از او ارث مىبرد ، و اما اگر بعد از سال بميرد اگرچه به نصف روز يا كمتر ، ارث از او نمىبرد . مسأله 12 - ارث بردن زن در مسألهء يازدهم سه شرط دارد : اول : آن كه بعد از گذشتن عدّه شوهر نكند . دوم : آن كه مرد از اين مرض كه در آن طلاق داده خوب نشود ، پس اگر خوب شد و باز مريض شد و مرد زن از او ارث نمىبرد ، بلى در طلاق رجعى اگر در زمان عدّه بميرد ارث مىبرد . سوم : آن كه طلاق به خواهش زن واقع نشود ، پس در طلاق خلع كه به خواهش زن است و در طلاق مبارات كه با التماس هر دوى آنها است ارث نمىبرد .